Buk wschodni

Fagus orientalis Lipsky syn. Fagus sylvatica subsp. orientalis

Jest to drzewo dużych rozmiarów pochodzące i występujące naturalnie w południowo wschodniej Europie (półwysep Bałkański, Krym, Kaukaz) i Azji Mniejszej. W odpowiednich warunkach dorasta nawet do 40 m wysokości, jednak u nas nie osiąga nigdy tak dużych rozmiarów. Jest to drzewo raczej o smukłej budowie i zwartej, nieregularnej koronie. Kora drzewa jest szaro popielata, gładka tylko miejscami lekko pobrużdżona. Liście są duże nawet do 17 cm długości, zwykle owalne i wydłużone, spiczasto zakończone i zaokrąglone u podstawy, czasem odwrotnie jajowate, o lekko pofalowanych brzegach. Wiosną są jasnozielone, latem stają się ciemniejsze, natomiast jesienią przebarwiają się na intensywnie pomarańczowy kolor.

Bardzo charakterystyczne są okrywy nasienne tej odmiany. Są one owalne, zielone pokryte włosowatymi wyrostkami. Buk wschodni jest prawie całkowicie mrozoodporny, bardzo dobrze radzi sobie w naszym klimacie. Znakomicie służy do zadrzewiania terenów miejskich oraz do obsadzania alei i ścieżek parkowych, gdyż charakteryzuje się bardzo szybkim wzrostem. Nie ma szczególnych preferencji co do gleby, wystarczą mu zwykłe, średnio wilgotne gleby ogrodowe i słoneczne lub półcieniste stanowiska. Ciekawostką jest, że może tworzyć mieszańce z bukiem pospolitym, szczególnie na terenach, gdzie drzewa te występują jednocześnie.