Prunus padus
Gatunek rodzimy, często spotykany w lasach łęgowych. Rośnie najczęściej drzewiasto, osiągając do 15 m wysokości lub występuje w postaci wysokiego krzewu, ze zwisającymi gałązkami. Kora pnia i gałęzi czarnoszara, w późniejszym wieku spękana. Posiada liście o kształcie eliptycznym długości do 12 cm, matowozielone na górnej stronie, na dolnej są nieco niebieskawe, jesienią przebarwiają się na żółto. Wcześnie rozwija liście. Jest też jednym z najwcześniej kwitnących na wiosnę drzew, a okres kwitnienia przypada na kwiecień i maj. Kwiaty są pięciopłatkowe, białe, średnicy około 1, 5 cm, o dość nieprzyjemnym zapachu, skupione w przewisających gronach dochodzących do 15 cm długości i liczących od 20 do nawet 40 kwiatów. Owoce wielkości grochu, o kształcie kulistym, czarne, lekko błyszczące, dojrzewają już w czerwcu i są jadalne.
Preferuje gleby wilgotne, próchniczne, choć toleruje też bardziej suche stanowiska. Jest drzewem cienioznośnym.
Zastosowanie: Bardzo dobrze wygląda w dużych ogrodach naturalistycznych i leśnych, świetnie rośnie pod koronami innych drzew, może być też wykorzystywana jako drzewo uliczne lub parkowe, szczególnie na glebach podmokłych. Roślina ta jest bardzo dekoracyjna w trakcie kwitnienia i jesiennego przebarwiania liści. Bywa również wykorzystywana jako roślina lecznicza (kwiaty i owoce).
