Dąb szypułkowy ‘Fastigiata’

Quercus robur ‘Fastigiata’

Odmiana dębu szypułkowego o wąskiej, kolumnowej, gęstej i zazwyczaj symetrycznej koronie, pokrój nieco “cyprysowy”, gdyż wszystkie gałęzie są wzniesione do góry. Rośnie umiarkowanie szybko. Dorasta do około 20 m wysokości, przy średnicy korony dochodzącej zaledwie do 3-5 m. Również z siewu powtarza w dużym stopniu (do 90 %) cechę kolumnowego wzrostu, lecz występuje ona wówczas w różnym natężeniu (powstają okazy o bardzo wąskich jak i nieco szerszych koronach). Odmiana została znaleziona w naturze, w lesie na terenie Niemiec, w uprawie znajduje się od 1783 roku, kiedy została po raz pierwszy rozmnożona wegetatywnie przez szczepienie. Po przebarwieniu jesienią na brązowo liście długo utrzymują się na drzewie, czasem nawet jeszcze zimą.

Uprawa i zastosowanie:

Drzewo to powinno być sadzone w miejscach dobrze nasłonecznionych (na tych stanowiskach nie jest tak bardzo podatne na mączniaka), na glebach przepuszczalnych, kwaśnych lub o odczynie obojętnym. Odporne na zanieczyszczenia powietrza w miastach. Wartościowe drzewo do stosowania w miejscach o ograniczonej przestrzeni, a także jako drzewo uliczne. Dobre drzewo na osłony wiatrochronne oraz na wszelkie obrzeża i może stanowić również atrakcyjne tło dla innych drzew gdy sadzone dość gęsto w szpalerach, tworzą wówczas gęstą zieloną ścianę i nie wymagają przycinania, a dodatkowo rozgałęziają się nisko nad ziemią, tworząc jedynie krótki pień.

Ciekawostka:

Prawdopodobnie wszystkie drzewa odmiany ‘Fastigiata’ uprawiane w Środkowej i Północnej Europie pochodzą od około 600-letniego obecnie okazu dębu nazywanego Schöne Eiche rosnącego w pobliżu miejscowości Harreshausen w Hesji (Zachodnie Niemcy).