Dereń kousa

Cornus kousa

Gęsto ulistniony krzew dorastający do 6 m wysokości, często przyjmujący postać niskiego drzewka o malowniczo rozpostartych, wyprostowanych gałęziach, u nas zwykle rośnie jako krzew wysokości do 3 m. W naturze występuje w Chinach, Japonii i Korei. Liście eliptyczne lub jajowate, o zaostrzonym wierzchołku i pofalowanym brzegu, długości 5-10 cm, po spodniej stronie niebieskozielone, jesienią przebarwiają się na jaskrawy szkarłatnoczerwony kolor. Kwitnie wczesnym latem, w czerwcu. Właściwe kwiaty są drobne, niepozorne, jednak otoczone czterema dużymi białymi podsadkami o zaostrzonym wierzchołku, które bardzo przypominają płatki, “kwiat” ten osiąga średnicę około 10 cm. Owocostany zaczynają dojrzewać w sierpniu i są w pełni dojrzałe i wybarwione na przełomie września i października, mają kulisty kształt i średnicę około 1-1, 5 cm, barwy początkowo różowej, potem jasnoczerwonej i przypominające trochę truskawki, umieszczone są na długich szypułkach, są jadalne, najlepsze do spożycia gdy miąższ jest już miękki i lepki, barwy intensywnie żółtej. Są one słodkawe, ale bez wyraźnego smaku, przypominają trochę smakiem owoce urodlinu, ale nie są tak aromatyczne.

Uprawa i zastosowanie:

Rośliny te należy sadzić w miejscach nasłonecznionych i ciepłych, wtedy najobficiej kwitną. Ale mogą też rosnąć w półcieniu. Wymaga gleb świeżych, żyznych i próchnicznych. Źle rośnie na glebach o odczynie zasadowym, który powoduje chlorozę liści, nie lubi też gleb ciężkich lub podmokłych. Bardzo efektownie prezentuje się sadzona pojedynczo w miejscach eksponowanych, gdzie przyciąga wzrok. Drzewo bardzo dekoracyjne o każdej porze roku. Jest dość wytrzymały na mrozy.