Grusza śnieżna

Pyrus nivalis

Jest to gatunek gruszy o średniej wielkości, dorastającej do 20 m, jednak jako drzewo ozdobne w naszym klimacie zazwyczaj mierzy do około 10 m. Naturalnie nie rośnie na nizinach, lecz obficie porasta zobacz gór. Ma rozłożysty, kulisto-stożkowy pokrój, a grube konary wznoszą się ku górze. Liście są dość duże, pokryte gęstym kutnerem, eliptyczne, długości około 9 cm. Owoce, kuliste gruszki o średnicy do 5 cm, pojawiają się pod koniec lata, jednak do zjedzenia nadają się dopiero po pierwszym śniegu i przymrozkach. Są jasnozielone, pokryte miejscowo ciemniejszymi, brązowymi plamami. Gatunek ten nie ma szczególnych wymagań co do gleby, najlepiej jednak owocuje na glebach ilastych i dobrze przepuszczalnych, a także na stanowiskach dobrze nasłonecznionych. Nie jest tak odporna na mróz jak grusza pospolita, jednak jest bardziej odporna na suszę i zanieczyszczenia powietrza. Grusza śnieżna jest uprawiana u nas jako drzewo ozdobne, ale w szkółkarstwie wykorzystuje się ją również jako podkładkę pod odmiany uprawne. Z owoców z kolei sporządza się też tzw. cydr gruszkowy, niskoalkoholowy napój.