Indocalamus latifolius
Niski, zimozielony bambus wyróżniający się wyjątkowo dużymi liśćmi. Źdźbła są stosunkowo cienkie, osiągają do 1,5 m wysokości i 0,5-1,5 cm średnicy. Liście są podłużnie lancetowate, ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, osiągają nawet do 45 cm długości i do 9 cm szerokości. Ich znaczne rozmiary nadają roślinie charakterystyczny, bujny wygląd. Bambus rozrasta się za pomocą podziemnych kłączy i z czasem może tworzyć rozległe, zwarte skupiska.
Gatunek pochodzi z centralnych i południowych Chin. Po raz pierwszy został opisany w 1935 roku jako Arundinaria latifolia, natomiast w 1941 roku Floyd A. McClure przeniósł go do rodzaju Indocalamus.
Wymagania
Najlepiej rośnie na stanowisku osłoniętym, półcienistym, na glebie żyznej, próchnicznej, przepuszczalnej i utrzymującej umiarkowaną wilgotność. Duże liście są szczególnie narażone na wysuszające działanie wiatru, dlatego warto unikać stanowisk otwartych i silnie przewiewnych. W chłodniejsze zimy warto go zabezpieczać przed mrozem. Ze względu na rozrastające się kłącza w niewielkich ogrodach warto kontrolować zasięg rośliny lub zastosować barierę korzeniową.
Zastosowanie
Dzięki bardzo dużym liściom jest interesującym bambusem do ogrodów naturalistycznych, leśnych i inspirowanych ogrodami azjatyckimi. Może tworzyć gęste grupy i niewysokie osłony, a na większych powierzchniach może być wykorzystywany jako wysoka roślina okrywowa. Dobrze prezentuje się w miejscach półcienistych, gdzie jego szerokie liście stanowią wyraźny kontrast dla roślin o drobniejszym ulistnieniu.
