Jabłoń (Malosorbus florentina)

xMalosorbus florentina (Zucc.) Browicz

Synonim: Malus florentina ( Zucc.) CKSchneid.

Niewielkie, bardzo dekoracyjne drzewo, ozdobne z nietypowych, ładnie przebarwiających się jesienią liści, białych kwiatów i czerwonych owoców.
Jabłoń (Jarzębojabłoń) Malosorbus florentina może dorastać do 4-5 m wysokości. Wykształca gęstą, kulistą lub wydłużoną koronę. Posiada bardzo ciekawe, nietypowe dla jabłoni liście o głęboko wciętych ząbkach. Jesienią przebarwiają się one na ciemnoczerwono. Kwiaty pojedyncze, białe, drobne. Późnym latem na drzewie dojrzewają drobne, początkowo zielone, później intensywnie czerwone jabłuszka, wyrastające na długich szypułkach. Owoce są niewielkie, ale bardzo liczne, więc są dobrze widoczne na tle jeszcze zielonych liści. 
Gatunek mieszańcowy, powstały ze skrzyżowania Malus sylvestris x Sorbus torminalis. Uważa się, że powstał naturalnie już w starożytności. Rozmnażany generatywnie (przez wysiew nasion) powtarza cechy rośliny matecznej. Występuje na Półwyspie Apenińskim, na Bałkanach oraz w Azji Mniejszej. Roślina reliktowa.

Wymagania:
Niewymagające drzewo, dobrze rosnące w warunkach przeciętnego ogrodu. Preferuje gleby żyzne i przepuszczalne, niezbyt suche, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, w cieniu znacznie słabiej kwitnie i owocuje, a owoce nie są tak ładnie wybarwione. Charakteryzuje się bardzo dobrą mrozoodpornością –  USDA 4.

Zastosowanie:
Malosorbus florentina to niezwykle ciekawe i dekoracyjne drzewo, ozdobne niemal przez cały rok. Polecana do nasadzeń w reprezentacyjnym miejscu, może pełnić rolę solitera. Może być sadzona w ogrodach przydomowych i w parkach. Liczne kwiaty są cennym źródłem pokarmu dla pszczół i innych owadów zapylających. Owoce nadają się do spożycia na surowo i w przetworach, mają mączną konsystencję i kwaskowaty, orzeźwiający smak. Są także bardzo chętnie zjadane przez ptaki.