Malus ioensis
Rzadko spotykany i interesujący gatunek jabłoni pochodzący z Ameryki Północnej, znany tam pod nazwą “jabłoń preriowa”. Rośnie w formie niewielkiego drzewa, często wielopniowego, lub krzewu. Zwykle osiąga 5-7 m wysokości i szerokości. Kora szara, łuszcząca się podłużnymi płytkami. Na niektórych pędach obecne są ciernie. Liście ząbkowane, u część liści ząbki stają się klapami. Górna strona liści ciemnozielona, dolna jasnozielona lub biała. Kwitnie późną wiosną. Kwiaty różowe, duże, zebrane po kilka, utrzymują się na drzewie przez 1-2 tygodnie.
Późnym latem dojrzewają niewielkie, kuliste, żółtawe owoce, jadalne, aromatyczne, ale gorzkie i kwaśne. Nadają się natomiast na przetwory: nalewki, kompoty i galaretki.
Wymagania:
Mało wymagająca i bardzo żywotna roślina, odradzająca się nawet po pożarach, a po ścięciu często wytwarzająca odrosty korzeniowe (nie dotyczy to drzew rozmnażanych przez szczepienie, które rosną na korzeniach innego gatunku). Tolerancyjna w stosunku do gleby, dobrze rośnie na niemal każdej glebie, chociaż preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, obojętne lub lekko kwaśne.
Zastosowanie:
Gatunek kolekcjonerski, polecany przede wszystkim hobbystom jako ciekawostka. Niemniej z powodzeniem może być sadzona także przez mniej obeznanych ogrodników, ponieważ jest bardzo łatwa w uprawie, a liczne różowe kwiaty i drobne owoce sprawiają, że może być dekoracją każdego ogrodu. Doskonale nadaje się także do parków i na miejskie skwery.
