Jabłoń zumi

Malus x zumi (Matsum. ) Rehder

Rzadka i mało znana jabłoń, słabo opisana w literaturze. Rośnie w formie drzewa o szerokiej, rozłożystej koronie, zwykle dorasta do 5-6 m wysokości, chociaż może osiągać nawet 12 m. Młode, rozwijające się liście mają kolor brązowy, w miarę dojrzewania zieleniają. Na młodych, silnych przyrostach mogą pojawić się liście klapowane, ale zwykle są pozbawione klap.
Najbardziej atrakcyjna w okresie kwitnienia, kiedy różowe pąki rozwijają się w białe kwiaty. Kwitnie obficie, a kwiaty są miododajne. Owoce drobne, zielonożółte, z czerwonym rumieńcem, niezbyt wyeksponowane wśród liści, dobrze widoczne stają się dopiero jesienią, kiedy liście opadną. 

Wymagania:
Gatunek charakteryzuje się przeciętnymi, typowymi dla jabłoni wymaganiami glebowymi. Preferuje gleby żyzne i głębokie, ale nawet na mniej urodzajnym podłożu drzewo dobrze rośnie i obficie kwitnie. Wymaga stanowiska słonecznego, jest w pełni mrozoodporny. 

Zastosowanie:
Jabłoń zumi jest polecana do ogrodów przydomowych, parków i do zieleni miejskiej. Nieodzowna w kolekcjach jabłoni rajskich. Jest rośliną miododajną.