Jarząb ‘Granatnaja’

Sorbus (x) ‘Granatnaja’

syn. Sorbus miczurinii ‘Granatnaja’

Jest to chyba jedna z najbardziej interesujących mieszańców jarzębiny słodkiej. Jak wiele innych, wyszła spod ręki Iwana Miczurina, rosyjskiego a potem radzieckiego uczonego ubiegłego wieku. Jarząb ‘Granatnaja’ powstała w 1925 r. przez zapłodnienie kwiatu zwykłej jarzębiny (Sorbus aucuparia) pyłkiem głogu syberyjskiego (Crataegus sanguinea). Pierwsze owoce mieszaniec dał już po pięciu latach, w 1930 r.
Jarząb ‘Granatnaja’ rośnie średnio silnie, liście nieparzysto pierzasto złożone. Kwitnie wiosną, kwiaty kremowobiałe, zebrane w baldachy. Owoce duże, początkowo różowoczerwone, w miarę dojrzewania ciemniejące, by ostatecznie przybrać kolor granatowy. Są smaczne i niemal całkowicie pozbawione goryczki. O ich smaku świadczy wysoka zawartość cukrów, nawet do 9%. Charakteryzują się także wysoką zawartością witaminy C (6,3-10,9 mg/100 g owoców) oraz bardzo dużą ilość antyoksydantów

Wymagania:
Odmiana bez szczególnych wymagań, tolerancyjna na niekorzystne warunki glebowe i charakteryzująca się bardzo wysoką mrozoodpornością. Rosnąca w słońcu kwitnie obficiej i wytwarza większe ilości smaczniejszych i bardziej wartościowych owoców. 

Zastosowanie:
Odmiana ceniona przede wszystkim na bardzo dużą plenność i wartościowe owoce. Polecana do ogrodów amatorskich, sadów owocowych i parków: wszędzie tam gdzie pożytek owocowania jest pożądany dla zwierząt, ptaków i ludzi.
Jarzębowi ‘Granatnaja’ nie można jednak odmówić także cech ozdobnych, ponieważ dzięki ciemnozielonym, błyszczącym liściom, obfitym jasnym kwiatom i dużym, zmieniającym kolory owocom, drzewo może stanowić ciekawą dekorację ogrodu. 

Ciekawostki: Iwan Miczurin był sztandarowym twórcą roślin w byłym ZSRR, autorem kilkuset odmian drzew i krzewów owocowych. Cały jego dorobek jest często dyskwalifikowany, ponieważ głosił on wiele niesprawdzonych (i jak się okazało – całkowicie błędnych) teorii w dziedzinie sadownictwa, leśnictwa i genetyki. Wraz ze wzrostem technologii, genetyki i postępu oraz rozwoju prac na gatunkami, odmianami drzew i krzewów jego rośliny zostały zapomniane na przestrzeni czasu. Trzeba jednak docenić jego osiągnięcia i uzyskanie licznych gatunków mieszańcowych, charakteryzujących się wartościowymi owocami i całkowitym przystosowaniem do trudnego klimatu, panującego w głębi Rosji. Genialność na tamte czasy oraz innowacyjność jego prac zasługuje dziś na przypomnienie oraz szersze zainteresowanie. Polecamy książkę: ‘Dzieła wybrane Iwana Miczurina’