Kasztanowiec Dallimore’a

Aesculus + dallimorei

Bardzo ciekawa chimera roślinna, odkryta po raz pierwszy w 1955 roku przez Dallimore’a. Powstaje bardzo sporadycznie w efekcie szczepienia kasztanowca żółtego na zwyczajnym, gdzie z miejsca wytworzenia się zrostu pomiędzy komponentami wybijają pędy o cechach pośrednich. Drzewo rośnie średnio silnie, wykazuje cechy pośrednie pomiędzy kasztanowcem żółtym oraz zwyczajnym. W Polsce, w Kórniku oraz Warszawie również zauważono chimeryczne pędy, wyrastające z drzew szczepionych, nie zostały one jednak wykorzystane do rozmnożenia tej chimery, spodziewać się można także, że wykazywałyby nieco inne cechy fenotypowe.

Wszystkie dostępne w handlu osobniki powinny pochodzić z drzewa odkrytego w 1955 roku w Anglii. Drzewo to może osiągać powyżej 5 metrów wysokości, w starszym wieku korona będzie rozłożysta. Kwiatostany złożone z kwiatów białych, posiadających najczęściej czerwone plamki, choć w koronie mogą pojawiać się także czyste, jasnozielone kwiatostany. Do dobrego wzrostu wymaga gleb głębokich, nieco żyźniejszych, lekko wilgotnych i nie przesychających. Stanowiska słoneczne zwiększą siłę kwitnienia, umożliwią roślinie także zbalansowany rozwój korony. Drzewo to polecamy dla kolekcjonerów oraz osób lubiących roślinne ciekawostki, trudne do spotkania nawet w ogrodach botanicznych.