Rośliny świeżo przesadzane z pojemników P9.
Lindera erythrocarpa
Gatunek rosnący naturalnie we wschodniej Azji, do Europy pierwszy raz sprowadzony prawdopodobnie dopiero w latach 80. XX w. Najczęściej rośnie w formie krzewu, a uzyskanie formy jednopniowej zwykle wymaga odpowiedniego formowania. W naturze dorasta do 4-6 m, w Polsce raczej będzie mniejszy.
Liście pojedyncze, owalne, ze spiczastym wierzchołkiem i klinowatą nasadą, ciemnozielone od góry i jaśniejsze od spodu. Jesienią przebarwiają się na efektowny, żółty kolor.
Kwitnie wraz z rozwojem liści lub nieco później, dlatego kwiaty nie są tak dobrze wyeksponowane. Kwiaty są żółte, drobne, zebrane w spore wiechy wyrastające z kątów liści, pachnące. Owoce czerwone, kuliste, mięsiste, wyglądające atrakcyjnie wśród przebarwionych na żółto liści.
Liście i owoce lindery erythrocarpa od wieków były wykorzystywane przez rdzenną ludność w medycynie ludowej; prowadzone aktualnie badania potwierdzają przeciwzapalne działanie uzyskiwanych z nich ekstraktów.
Wymagania:
Gatunek wymaga słonecznego stanowiska i gleby przepuszczalnej, ale umiarkowanie wilgotnej, o odczynie kwaśnym lub obojętnym. Nie toleruje gleb suchych oraz wapiennych.
Mrozoodporność lindery erythrocarpa w Polsce może być niepełna. Ze względu na to, że gatunek w Polsce jest niemal nieuprawiany, brakuje w tej kwestii doświadczenia. Dlatego warto wybrać dla niej stanowisko zaciszne, a w pierwsze lata dodatkowo zabezpieczać przed mrozem.
Zastosowanie:
Lindera erythrocarpa jest cennym krzewem lub drzewkiem ozdobnym, przede wszystkim ze względu na ładnie przebarwiające się liście i żywoczerwone owoce. Na uwagę zasługują także jej pachnące, choć nieco ukryte pod liśćmi kwiaty.
Szczególnie polecamy ją kolekcjonerom i amatorom roślin egzotycznych, niespotykanych w ogrodach przydomowych, a rzadkich nawet w arboretach. Lindera erythrocarpa zdecydowanie do takich gatunków należy!
