Pistacja chińska

Pistacia chinensis

Egzotyczne drzewo, pochodzące z Chin, szczególnie ozdobne jesienią z powodu spektakularnego przebarwiania się liści. Równocześnie jest to drzewo owocowe, dostarczające smacznych i zdrowych orzechów – pistacji.
Pistacja chińska na naturalnych stanowiskach może osiągać nawet 20 m wysokości. W uprawie, w sprzyjającym klimacie, zwykle dorasta do 6-9 m. W Polsce raczej nie są spotykane egzemplarze przekraczające 2-3 m wysokości. Gatunek tworzy szeroką, rozłożystą koronę. Liście złożone pierzasto, duże, złożone z wydłużonych listków, zielone w sezonie wegetacyjnym, jesienią stają się jaskrawo pomarańczowoczerwone. W tym okresie pistacja chińska jest niekwestionowaną królową każdego ogrodu!
Gatunek jest dwupienny: kwiaty męskie i kwiaty żeńskie znajdują się na innych osobnikach. Aby uzyskać owoce – czyli jadalne pistacje – konieczne jest posiadanie co najmniej dwóch roślin o przeciwnych płciach.

Wymagania:
Pochodząca z obcego klimatu pistacja chińska nie jest w pełni przystosowana do polskich warunków. Zwykle jest traktowana jako roślina nie zimująca na zewnątrz, tylko jesienią, przed przymrozkami, wnoszona do jasnych, chłodnych pomieszczeń.
Wydaje się jednak, że w cieplejszych rejonach kraju i odpowiednio zabezpieczane przed mrozami, posadzone w zacisznym stanowisku pistacje mają szansę przetrwać polskie zimy.
Jedyne ograniczenia w uprawie pistacji chińskiej dotyczą temperatur, ponieważ poza tym gatunek ma bardzo niskie wymagania glebowe. Dobrze rośnie nawet na słabszych glebach, jest tolerancyjny w stosunku do odczynu gleby. Znosi zanieczyszczenia powietrza i okresową suszę.
W celu poprawnego wzrostu należy roślinie zapewnić stanowisko słoneczne.

Zastosowanie:
Pistacja chińska w Polsce jest uprawiana przede wszystkim jako roślina ozdobna i ciekawostka dendrologiczna.
Jej uprawa w celu uzyskania owoców jest znacznie trudniejsza z kilku względów. Przede wszystkim jest to roślina dwupienna, ale rozróżnienie formy męskiej od żeńskiej jest niemożliwe aż do zakwitnięcia, czyli przez co najmniej kilka lat po posadzeniu.
Kolejnym utrudnieniem jest fakt, że pistacja chińska kwitnie wcześnie, zwykle ok. połowy kwietnia, a jej kwiaty są wrażliwe na mróz. Każdy przymrozek – który o tej porze w Polsce jest jak najbardziej spodziewany – w zasadzie niszczy kwiaty, co uniemożliwia owocowanie.