Robinia akacjowa

Robinia pseudoacacia

Dość duże drzewo o ciekawym, nieco egzotycznym pokroju, często z parasolowatą koroną oraz fantazyjnie powyginanymi konarami. Osiąga wysokość do 25 m. Jej luźna, jasnozielona, nieregularna korona sprawia wrażenie smukłej i eleganckiej. Górna część młodego pnia i gałęzie porośnięte są ostrymi cierniami. Złożone liście są długie do 30 cm i składają się z 13-15 eliptycznych listków do 4 cm długości. Robinia kwitnie w połowie maja. Jej białe, przyjemnie pachnące kwiaty tworzą zwisające groniaste kwiatostany. Owocem jest płaski, czarnobrązowy strąk (podobny do fasolki) z małymi brązowymi nasionami. Robinia to żywotne, odporne na niekorzystne warunki drzewo, rosnące nawet na bardzo ubogich i suchych glebach.

Zastosowanie: Doskonale nadaje się do sadzenia przy drogach. Twarde i elastyczne drzewo robinii wykorzystuje się do wytwarzania urządzeń sportowych i budowy statków. Jest to także gatunek bardzo ceniony przez pszczelarzy. Drzewo o zastosowaniu w rekultywacjach biologicznych, gatunek biocenotyczny.

Ciekawostka: Kora, liście i nasiona robinii akacjowej są trujące dla ludzi (także dla wielu zwierząt, szczególnie koni)! Co ciekawe, kwiaty tego drzewa są jadalne. Robinia akacjowa należy również do najbardziej miododajnych drzew uprawianych w Polsce (miód akacjowy). I najbardziej pachnących. Ponadto liście robinii w rytuale masońskim są symbolem nieśmiertelności, dlatego często są składane na grobach.