Sosna górska – kosodrzewina

Pinus mugo

Sosna górska, kosodrzewina, pochodzi z gór Europy Środkowej, rośnie także w Tatrach. Należy do sosen dwuigielnych. Igły krótkie, lekko skręcone, zielonoszare. Może dorastać do 2 m wysokości i tworzyć szerokie, rozłożyste, zimozielone poduchy. Szyszki krótkie, podobne do szyszek sosny pospolitej, ale mniejsze. 

Wymagania:
Jest bardzo wytrzymała i mało wymagająca, może przetrwać najsroższe zimy i tworzyć w jałowym miejscu skarłowaciałe, półpłożące, poskręcane drzewa. 

Zastosowanie:
Jest wykorzystywana do zalesiania obszarów wydm, w tym nadmorskich, umacniania zboczy nasypów. Dobrze toleruje piaszczyste gleby, także zasypywanie pędów przez piasek. Chętnie sadzona w ogródkach w celach dekoracyjnych, np. do formowania żywopłotów i do ogrodów skalnych. Igły są źródłem olejku, w Bułgarii stosowane także jako składnik herbaty ziołowej.

Sosna górska jest bardzo dobrym materiałem do formowania drzewek bonsai, poniżej podajemy na to przepis:
Stanowisko – tylko do uprawy zewnętrznej, a nie w pomieszczeniach! Inaczej zginie! Stanowisko dobrze nasłonecznione. Zimą chronimy korzenie przed przemarznięciem i igły przed mroźnym, wysuszającym wiatrem. Podlewanie – zimą i wiosną umiarkowane. Latem nie przesuszać. Nawożenie – dopiero dwa tygodnie po uszczykiwaniu wiosennym – inaczej igły dwa razy większe!, co trzy lub cztery tygodnie – zakończyć nawożenie w początku sierpnia. Przesadzanie – co 2-3 lata wczesną wiosną lub w końcu sierpnia i początku września, podłoże przepuszczalne, ubogie (preferuję termin późnego lata). Koniecznie drenaż! Drutowanie – wczesną wiosną, jak ruszą soki. Jesienią uważać na nowe zaczątki pędów wyrastające z twardzieli. Po roku drut usuwamy przed wrośnięciem! Rany po drucie goją się nawet dziesiątki lat, z powodu delikatnej kory. Proponuję w miarę możliwości odciągi i używanie rafii pod drut. Utrzymanie kształtu – nowym pędom pozwalamy rosnąć do wysokości igieł, przed pokazaniem się nowych igieł należy część uszczyknąć palcami. Wokół miejsca cięcia pojawia się wiele małych pąków, z których w następnym roku lub nawet w tym samym wyrastają krótsze pędy. Na końcach pędów pozostawiamy 2-3 okółki igieł, resztę przycinamy pod koniec września pozostawiając około 2 mm igieł od pędu (po dwóch tygodniach odpadną). Formy bonsai – nadaje się na wszystkie formy z wyjątkiem miotlastej. Może być prowadzona we wszystkich wielkościach, ale odmiany z krótszymi igłami nadają się do sadzenia na kamieniu.