Sosna himalajska

Pinus wallichiana

Sosna himalajska naturalnie rośnie w Himalajach, od Afganistanu po Birmę, występuje w dolinach i na słonecznych zboczach górskich do 2500 m. n. p. m w lasach mieszanych w sąsiedztwie buków i klonów. W Europie od połowy minionego wieku była wprowadzana jako gatunek ozdobny. Cieszy się u nas dużym zainteresowaniem w parkach i dużych ogrodach ze względu na elegancki pokrój jak i długie, zwisające igły. Bardzo podobnym gatunkiem do sosny himalajskiej jest sosna Armanda ma intensywniejsze zabarwienie i mnie regularny kształt. Sosna himalajska dorasta w naturalnych warunkach do 50 metrów. Ma prosty pień, o początkowo gładszej, z wiekiem nieco ciemniejszej korze. Gałęzie ułożone są poziomo jedna pod drugą. Igły natomiast są cienkie i miękkie długości 20 cm, tworzą zwisające kępki. Jest to sosna pięcioigielna. Szyszki osiągają długość nawet 30 cm, nasadzone pionowo, początkowo o jasnozielonym zabarwieniu. Szyszka jest bardzo przeżywiczona a łuski mają bruzdkowaty wyrostek tępo zakończony. W naszych warunkach klimatycznych osiąga około 10-20 metrów. Bardzo dobrze nadaje się jako soliter do dużych ogrodów, paków, nasadzeń grupowych. Jego przewisające igły przyciągają spojrzenia.