Stewarcja dzióbkowata

Stewartia rostrata

Niezwykle atrakcyjny krzew o przepięknych, biało-czerwonych kwiatach, zdobiących go od czerwca aż do jesieni. Stewarcja dzióbkowata w Polsce zwykle nie przekracza 6 m wysokości i tworzy szeroką, owalną koronę. Rozwijające się wiosną liście mają czerwone zabarwienie, potem stają się zielone. Jesienią, przed opadaniem, uzyskują niezwykle intensywny ciemnoczerwony kolor. Rozpoczyna kwitnienie w czerwcu i kwitnie aż do jesieni. Kwiaty okazałe, o kielichowym kształcie, są zbudowane z białych płatków, zabarwionych w dolnej części na czerwono. Uroku dodają im żółte pręciki. 

Wymagania:
Stewarcja wymaga gleb kwaśnych, dlatego konieczne może być zakwaszanie podłoża, np. kwaśnym torfem lub nawozem do roślin kwasolubnych, w tym borówek. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub półcienistym, niezbyt suchym. Młode rośliny warto okrywać przed zimą, starsze, zwłaszcza posadzone w zacisznym miejscu, powinny bez problemów znosić typowe polskie zimy.

Zastosowanie:
Duże walory dekoracyjne wynikające ze zmienności kolorów liści i długiego kwitnienia sprawiają, że stewarcja dzióbkowata doskonale sprawdza się jako soliter. Może być także uprawiana z innymi roślinami kwasolubnymi, np. różanecznikami lub pierisami. Gatunek jest także piękną ozdobą wrzosowisk.