Suchodrzew tatarski ‘Rosea’

Lonicera tatarica ‘Rosea’

Pięknie kwitnący i owocujący krzew liściasty, bardzo łatwy w uprawie. Suchodrzew tatarski ‘Rosea’ jest wzniesionym krzewem o wyprostowanych gałęziach, dorastającym do 3 m wysokości. Liście jajowate z ostro zakończonym wierzchołkiem, ciemnozielone od góry i jaśniejsze od spodu, mogą być z niebieskawym nalotem.
Krzew kwitnie bardzo obficie. Kwiaty wyrastają w kątach liści i początkowo mają kolor czerwonoróżowy, z biegiem czasu jaśnieją do różowego. Bardzo ładnie prezentują się na tle ciemnej zieleni liści. Są miododajne i przyciągają pszczoły, motyle i inne owady zapylające.
Równie atrakcyjnie jak liście wyglądają owoce suchodrzewu tatarskiego ‘Rosea’. Są to kuliste jagody, które po dojrzeniu stają się jaskrawo czerwone i błyszczące, przypominają czerwone koraliki utkane gęsto pomiędzy liśćmi. Owoce dojrzewają zwykle na przełomie lipca i sierpnia i dość długo utrzymują się na krzewie.

Wymagania:
Niewymagający krzew, polecany do uprawy w trudnych warunkach. Preferuje stanowisko słoneczne, ale toleruje półcień, a nawet cień, należy jednak pamiętać, że niedobór światła ograniczy kwitnienie i owocowanie rośliny. Nie ma specjalnych wymagań glebowych, jest w stanie rosnąć na niemal każdym podłożu z wyjątkiem gleb skrajnych (bardzo suchych lub mokrych, bardzo kwaśnych lub mocno wapiennych). Dobrze znosi okresową suszę. Jest w pełni mrozoodporny, zimuje bez żadnych szkód.

Zastosowanie:
Krzew o znacznych rozmiarach, polecany przede wszystkim do dużych ogrodów i parków oraz na tereny miejskie, do nasadzeń w grupach lub w kompozycjach. Świetnie sprawdza się w formie szpalerów lub słabo przycinanych żywopłotów. Ponieważ doskonale znosi warunki miejskie, z powodzeniem jest sadzony przy ulicach i drogach, jako element oddzielający ogród lub osiedle od uciążliwości ruchu samochodowego. Ponieważ posiada atrakcyjne, ale trujące owoce, nie powinien być sadzony przy placach zabaw, żłobkach i przedszkolach.