Wiąz pospolity ‘Umbraculifera’

Ulmus minor ‘Umbraculifera’

Drzewo liściaste dorastające do 5 m wysokości. Tworzy bardzo regularną, gęstą i zwartą koronę, która naturalnie utrzymuje kulisty, symetryczny pokrój. Liście zielone, podobne do gatunku, chociaż mogą mieć słabiej zaznaczone klapy. Jesienią przebarwiają się na bladożółty kolor.
Ciekawe jest pochodzenie tej odmiany. Przyjmuje się, że pochodzi z Iranu, gdzie była powszechnie uprawiana. Do Europy została wprowadzona pod koniec XIX w. przez niemiecką szkółkę Spath i została wykorzystana do obsadzania ulic Berlina. W późniejszych latach odmiana, podobnie jak inne wiązy, straciła na popularności ze względu na powszechność holenderskiej choroby wiązów. 

Wymagania:
Drzewo łatwe w uprawie, o umiarkowanych wymaganiach siedliskowych. Z powodzeniem może być uprawiane na stanowiskach z przeciętną glebą, chociaż najlepiej rośnie na glebach żyznych, zasobnych i wilgotnych, ale przepuszczalnych. Preferuje obojętny lub zasadowy odczyn gleby. Charakteryzuje się dobrą mrozoodpornością. Jest wrażliwy na holenderską chorobę wiązów, więc należy unikać sadzenia w miejscach, gdzie choroba powszechnie występuje. 

Zastosowanie:
Doskonałe drzewo parkowe i alejowe, a także uliczne – ze względu na niskie wymagania i zwartą koronę jest to niemal idealne drzewo miejskie. Dobrze prezentuje się także jako soliter oraz w kompozycjach pokrojowych.