Wiąz szypułkowy

Ulmus laevis

Jest drzewem dorastającym do 35 m wysokości, o szerokiej koronie, charakterystyczną cechą są pionowe listwy podporowe tworzące się w starszym wieku na głównych korzeniach przy nasadzie pnia (tzw. korzenie szkarpowe) rzadka cecha u europejskich drzew. Gatunek o zasięgu środkowo- i wschodnioeuropejskim, preferuje wilgotne i żyzne gleby, często rośnie w lasach łęgowych i nad brzegami cieków wodnych, także w niższych partiach gór. Liście długości do 14 cm, odwrotnie jajowate, u nasady wyraźnie asymetryczne. Owoce dojrzewają na przełomie maja i czerwca, są niewielkie i umieszczone na długich szypułkach.

Zastosowanie: Doskonale rośnie na glebach podmokłych i z tego względu polecany do parków i innych założeń krajobrazowych zlokalizowanych na trenach wilgotnych i przy zbiornikach wodnych. Jest też bardzo wartościowym drzewem przydrożnym, będąc równocześnie odpornym na zanieczyszczenia komunikacyjne. Jest także najbardziej odporny na holenderską chorobę wiązów.