Wiśnia ‘Kornicensis’

Prunus ‘Kornicensis’

Odmiana wiśni ozdobnej, pochodząca od siewki uzyskanej w kórnickim arboretum w latach 30. XX wieku przez Wróblewskiego, opisanej w 1958 r. przez Browicza i Bugałę.
Wiśnia ‘Kornicensis’ jest niedużym drzewem, dorastającym do 4-5 m wysokości, o koronie szerokiej, zaokrąglonej, gęsto rozgałęzionej. Liście latem zielone, ale młode, rozwijające się, mają ładny, miedziany kolor. Kwiaty pojedyncze, pięciopłatkowe, wyrastające na krótkich szypułkach, zebrane po 2-4. Pąki kwiatowe lekko zaróżowione, świeżo rozkwitłe kwiaty  początkowo białe, ale po kilku dniach różowiejące, począwszy od nasady płatków, co daje ciekawy i bardzo dekoracyjny efekt dwubarwności: różowe wnętrze jest kwiatu jest okolone znacznie jaśniejszymi wierzchołkami płatków. Owocem wiśni ‘Kornicensis’ jest mały, czarny pestkowiec, w smaku słodki z wyraźną goryczą.
Wiśnia ‘Kornicensis’ jest niemal identyczna jak wiśnia Hilliera, uzyskana w podobnym czasie w szkółkach Hilliera w Winchester w Anglii. Dopiero w pracy naukowej opublikowanej przez Zielińskiego i Dolatowskiego w 2013 r. przeprowadzono analizę pomiędzy tymi taksonami i znaleziono kilka niewielkich, istotnych w zasadzie tylko dla botaników różnic. 

Wymagania:
Wiśnia kórnicka ma wymaganie typowe dla pozostałych wiśni ozdobnych, z powodzeniem może być uprawiana w warunkach polskiego klimatu, chociaż warto wybrać jej miejsce osłonięte od mroźnych, zimowych wiatrów. Wymaga pełnego słońca. Podłoże preferuje świeże lub wilgotne, ale przepuszczalne, średnio zasobne. Dobrze reaguje na wysoką zawartość próchnicy. Tolerancyjna co do odczynu.

Zastosowanie:
Pięknie kwitnąca wiśnia, która dzięki bardzo licznym, prostym i uroczym, dwubarwnym kwiatom wygląda spektakularnie. Sprawdzi się w ogrodach przydomowych, a także na miejskich skwerach i w parkach.
Ze względu na ciekawą historię budzi zainteresowanie kolekcjonerów, zwłaszcza poszukujących odmian polskiego pochodzenia.