Cercis canadensis ‘Royal White’
Rzadko spotykana, białokwiatowa odmiana judaszowca kanadyjskiego, tworząca niewielkie drzewo lub duży, często wielopniowy krzew o szerokiej koronie. Dorasta do 5-7 m wysokości i zbliżonej szerokości. Największą ozdobą są czysto białe kwiaty, które rozwijają się bardzo obficie wczesną wiosną, przed pojawieniem się liści, bezpośrednio na starszych gałęziach, a także na pniu. W porównaniu z inną białokwiatową formą, ‘Alba’, kwiaty ‘Royal White’ są większe, liczniejsze i rozwijają się wcześniej. Młode liście są zielone, bez typowego dla wielu judaszowców czerwonawego zabarwienia, następnie rozwijają się w duże, sercowate blaszki, jesienią przebarwiające się na żółto. Odmiana została znaleziona około 1940 roku przez Royala Oakesa w Bluffs w stanie Illinois jako siewka miejscowego judaszowca kanadyjskiego. W 1950 roku została wprowadzona do handlu przez Louis Gerardi Nursery w O’Fallon w stanie Illinois. Początkowo funkcjonowała również pod nazwą ‘Royal’.
Wymagania
Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, ciepłym, na glebie przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej. Toleruje różne rodzaje podłoża oraz szeroki zakres jego odczynu – od lekko kwaśnego, do zasadowego, źle natomiast znosi długotrwałe zaleganie wody. Po dobrym ukorzenieniu jest stosunkowo odporny na okresowe niedobory wilgoci. Młode egzemplarze warto sadzić w miejscach zacisznych, natomiast starsze rośliny są znacznie odporniejsze na niskie temperatury.
Zastosowanie
Wyjątkowo efektowne drzewo do eksponowanych miejsc w ogrodzie. Najlepiej prezentuje się jako soliter, gdzie wiosną dobrze widoczne są białe kwiaty pokrywające bezlistne gałęzie i pień. Nadaje się do ogrodów przydomowych, reprezentacyjnych, naturalistycznych oraz do luźnych kompozycji z innymi krzewami i niewielkimi drzewami. Białe kwiaty sprawiają, że ‘Royal White’ ma znacznie spokojniejszą kolorystykę niż typow, kwitnące na różowo judaszowce i dobrze komponuje się zarówno z roślinami o ciemnym ulistnieniu, jak i z wiosennymi roślinami cebulowymi.