Lespedeza główkowa

Lespedeza capitata

Bylina dorastająca do 1,5 m wysokości i 1 m szerokości, pochodząca ze wschodniej Ameryki Północnej. Jej główny pęd jest wyprostowany i słabo rozgałęziony. Liście złożone, najczęściej z trzech listków, przypominające liście koniczyny. Pęd i liście są pokryte białymi włoskami. Główkowe kwiatostany, także przypominające kwiatostany koniczyny, wyrastają z kątów liści w wierzchołkowej części pędów. W kwiatostanach zebrane są białe, niepozorne kwiaty. Kwitnienie lespedezy główkowej zaczyna się końcem lata i trwa przez 4-5 tygodni.

Wymagania:
Gatunek o niskich wymaganiach siedliskowych. W rejonach naturalnego występowania porasta m.in wydmy, torowiska i pobocza dróg. Doskonale znosi suszę. Jako roślina z rodziny Fabacea, przy pomocy bakterii symbiotycznych asymiluje azot atmosferyczny, tym samym wzbogacając podłoże w ten makroelement. 

Zastosowanie:
Lespedeza główkowa, ze względu na bardzo silny, palowy system korzeniowy, jest doskonałą rośliną do obsadzania skarp, ponieważ bardzo dobrze je umacnia. Nadaje się do nasadzeń w niekorzystnych warunkach. Jej kwiaty są bogatym źródłem pożytku pszczelego, a nasiona są bardzo chętnie zjadane przez ptaki.
Roślina znajduje zastosowanie w produkcji kosmetyków, a rdzenni Amerykanie wykorzystywali jej właściwości lecznicze w medycynie ludowej.