Cyprys wiecznie zielony

Cupressus sempervirens L.

Jest wieczniezielonym drzewem szpilkowym z rodziny cyprysowatych, dorastającym do 30 m wysokości. Korona ma charakterystyczną postać złożonego parasola, zwykle jest bardzo wąska i smukła, wyciągnięta w cienki wierzchołek, bardzo rzadko z rozłożonymi gałęziami. Kora okrywająca także starsze drzewa jest dość gładka, szarobrunatna, delikatnie spękana i bruzdowana. Drzewo to posiada charakterystyczne łuskowate szpilki, mające około 1mm szerokości, z przodu zaokrąglone, bardzo ściśle przylegające, ciemnozielone, bez wyraźnego zapachu przy rozcieraniu. Kwiaty męskie mają do 8 mm długości, koloru żółtawego, występują pojedynczo na końcach gałązek. Szyszki żeńskie są kuliste lub z lekka podłużne, o grubości do 4 cm, składają się z 4-7 par tarczowatych, odgiętych na brzegu łusek, mających na środku mały, niezbyt silnie zaznaczony guzik tarczkowy. Okres kwitnienia przypada na marzec. Cyprys wiecznie zielony występuje powszechnie w całym obszarze śródziemnomorskim, a także w północnym Iranie, Azji Mniejszej, na Krecie i na Cyprze. Cyprys wieczniezielony lubi gleby suche, stosunkowo płytkie i kamieniste; jest dość wrażliwy na mróz. W Polsce nie nadaje się do uprawy na otwartej przestrzeni, można go hodować w pojemnikach i ogrodach zimowych w pomieszczeniach. Drewno cyprysa wiecznie zielonego jest twarde i mocne, dlatego znalazło zastosowanie w meblarstwie.