Świerk pospolity ‘Viminalis’

Picea abies ‘Viminalis’

Jest to forma botaniczna świerka pospolitego opisana po raz pierwszy w 1777 roku. Zalicza się tutaj świerki o pewnych ściśle określonych cechach, które przekazywane są na następne pokolenia, choć nie zawsze ujawniają się fenotypowo. Taką podstawową cechą pozwalającą przydzielić roślinę do tej grupy jest specyficzny pokrój, główne konary są szeroko rozpostarte, mogą lekko kierować się ku górze, natomiast wszystkie pozostałe gałęzie zwisają pionowo ku ziemi, co wygląda naprawdę niesamowicie, jeśli weźmie się pod uwagę, że mogą one osiągać nawet kilka metrów długości. Tworzą one swoistą zieloną kurtynę. Drzewa należące do tej grupy charakteryzują się ponadto szybkim wzrostem i dużymi rozmiarami, ich docelowa wysokość może sięgać nawet 20 m.

Zwykle mają one dość regularny, szeroko stożkowy pokrój. W handlu dostępne są wyłącznie rośliny szczepione o określonych cechach, które posiadają wszystkie cechy rośliny macierzystej. Są to rośliny przeznaczone do dużych ogrodów, ale również do komponowania zadrzewień krajobrazowych i do ogrodów naturalistycznych, najlepiej zapewnić im trochę więcej przestrzeni, aby ich przepiękny pokrój był dobrze widoczny. ‘Viminalis’ nie sprawia raczej większych trudności w uprawie, jest jedynie trochę wrażliwy na zanieczyszczenia powietrza i brak wilgoci. Najlepiej rośnie na glebach umiarkowanie wilgotnych, piaszczysto-gliniastych i lekko kwaśnych, natomiast stanowisko może być słoneczne lub półcieniste. Jest to ponadto roślina o bardzo wysokiej mrozoodporności.