Lipa srebrzysta

Lipa srebrzysta – Tilia tomentosa

Lipa o dekoracyjnych liściach. Duże, prawie okrągłe liście są 7 – 13 cm długie i 5 – 10 cm szerokie. Srebrzystobiałe od spodu. Mają sercowate podstawy. Brzeg liścia jest ostropiłkowany. Krótkie 2 – 3 cm, sztywne ogonki liściowe sprawiają, że liście drżą przy najmniejszym podmuchu wiatru. Kwiaty są kremowe, bardzo silnie pachnące, z prątniczkami, zebrane po 7 – 10 sztuk w opadające wierzchotki. Kwiaty również pokryte są srebrzystymi włoskami. Kwitnie na przełomie lipca i sierpnia. Drzewo ma regularną koronę, która w młodości jest szerokostożkowa, a z czasem staje się kulista. Gałęzie są skośno wzniesione, niektóre opadające. Młode pędy są żółtawoszare, zaś kora jest szara, na starszych drzewach delikatnie bruzdkowana.

Uprawa i zastosowanie: Jedna z najdoskonalszych lip. Wytrzymuje upały, zanieczyszczenia powietrza oraz inwazje szkodników. Świetnie znosi przycinanie. Liście na wietrze błyszczą srebrem i zielenią. Jej walory odkryli już nasi przodkowie, dlatego często lipę srebrzystą można spotkać w starych parkach i alejach. Dobrze znosi mrozy, potrafi rosnąć na glebach lekkich. Lubi miejsca słoneczne. Polecana jest do dużych ogrodów, parków, a przede wszystkim do zieleni miejskiej.

Ciekawostki: Nektar lipy srebrzystej służył pszczołom i innym owadom od zawsze. Na terenach z małą ilością gatunków np. w centrach okręgów przemysłowych, gdzie brakuje nektaru dla owadów zaobserwowano ciekawe zjawisko. Z braku innych roślin kwitnących owady masowo zbierały jej pyłek. Niestety w nadmiernych ilościach okazał się on dla nich trujący. Tego zjawiska nigdy nie zaobserwowano na terenach o zdrowej przyrodzie.